Een warmhartige Vlaamse hommage aan de grootste Nederlandse amuseur, volkspoëet en filosoof van de levensblijheid.
Herman Van Hove vertelt over zijn wonderlijke belevenissen in de coulissen en aan de keukentafel als laatste manager en vriend van Toon Hermans. Herman vertelt hoe het was om samen te werken met Toon, perfectionist en hypochonder, op zijn oude dag nog mateloos ambitieus, maar ook vervuld van een ‘gelukzalige weemoed’.
Lissa Meyvis, een engelachtige verschijning met een stem zo fijn en breekbaar als kristal, blaast de liedjes van Hermans nieuw, jong leven in, een reflectie van de onschuld en de vrolijkheid die de meester zelf zo hoog in het vaandel voerde. Maar ook van de liefde en de ontroering die hem dreven. Lissa zingt de liedjes die Toon zelf zijn allermooiste vond.
De voorstelling speelde reeds 115 keer in Vlaanderen en Nederland, stond in een laaiend enthousiast en ontroerd Theater Carré, dé tempel van Toon, en werd bedolven onder de lovende kritieken van pers en publiek. Honderden juichende commentaren van pers en publiek in het gastenboek op www.deschaduwvantoon.be.
Concept en regie: Herman Van Hove
Solisten: Lissa Meyvis en Herman Van Hove
Orkest: Ton sur Toon: Pol Vanfleteren (orkestleiding, piano, accordeon, trompet, syntheziser), Janos Bruneel (contrabas), Tom Willems (gitaren) en Peter Ploegaerts (drums en percussie)
Productie: Studio Dongo
Je voelde Toon goedkeurend glimlachen tijdens de voorstelling.
Bart Peeters
Zonnig en hemels gezongen.
Warre Borgmans
Na de voorstelling lijkt het alsof je Toon Hermans kent, alsof hij je vriend had kunnen zijn.
Koen Van Boxem, De Tijd
Lissa, de mooiste stem van de Nekka-Nacht
Wim Wilri, De Morgen
Image
